Aurelius Umbrae

Aurelius Umbrae
Imię i nazwisko Aurelius Umbrae Rasa Człowiek Płeć Mężczyzna Wiek 36 Zawód Bezrobotny Lokacja Bezdomny Powiązany z Dawniej Seraph Pochodzenie Kryta Głos Achilles - Brad Pitt (Troja) Motyw muzyczny Twin Tribes - Monolith

Wygląd

                          już wkrótce

Charakter

                          już wkrótce

Umiejętności

Opis ogólny.

Aurelius zawsze był uzdolniony w walce wręcz i potrafi posługiwać się prawie każdą bronią białą. Lata jako oficer Seraph nauczyły go jak uderzać, żeby zabolało lub zabiło. Jak był młodszy to uczęszczał do małego klubu zapaśniczego, które zrzeszało trudną młodzież, żeby mogli odreagować cięższe życie gdzieś indziej niż na ulicy. Swoje zdolności strażnika jak i cnoty „przebudził” dzięki pomocy tajemniczego Monolitu. Przez co jego magia jest nieco nieprzewidywalna, dzika lub też chaotyczna. Nie zobaczy się go ciskającego święte płomienie, ani podpalającego broń czy strzały, bo boi się swojej mocy (i może tego ognia też się boi). Poza tym włada magią leczniczą strażnika, ale nie jest żadnym ekspertem.

Umiejętności Strażnika

Ikona	Umiejętność	Opis
Bariery i magia
	Bariery – magia	Podstawowe bariery strażnika, które działają na niego jak i sojuszników (różne kształty, Aurelius rzadko używa, bo nie ma z kim trenować, a na pegaza nie działają).
	Boski ogień – magia	Coś tam kiedyś rzuci, może nawet ognisko uda mu się rozpalić. (Chyba ktoś mu mówił jak był dzieckiem - nie baw się ogniem, bo się posikasz - i tak mu zostało).
	Duchowe bronie – magia	Kiedyś komuś się wygadał, że jedyną duchową bronią jaką potrafi przyzwać to jest… duchowa lina (albo coś w jej kształt). Jak tracicie siły życiowe to ona znika jak co i wtedy jak spadacie z gałęzi to można sobie nogi połamać. Nie pytaj skąd wiem. - powiedział.
Postawa Rycerza Róży
Podczas nieobecności poznał nowe style walki, które potem połączył ze swoją wiedzą rycerza Seraph. Główne bronie to miecz dwuręczny oraz miecz i tarcza.
Miecz dwuręczny (pozłacany miecz z różanym rdzeniem)
	Zwykłe cięcie	Zadaję średnie obrażenia.
	Szarża	Szarżuje się do przeciwnika i uderza go w głowę rękojeścią miecza powodując ogłuszenie i przerywając czarowanie.
	Boska pięść	Uderzenie lewym podbródkowym, przy trafieniu pojawia się boskie światło, które oślepia wroga.
	Duchowe lasso	W lewej ręce materializuje się lasso, które zadaje obrażenia na średnim dystansie, ale jeśli cel jest oślepiony to można użyć umiejętności przyciągnięcia.
	Przyciągnięcie	Lasso zawiązuje się na tłowiu i przyciąga go do strażnika, cel jest unieruchomiony i oszołomiony.
Miecz i tarcza (Monolit, zestaw ciemnej materii)
	Szarpane cięcie	Zadaję duże obrażenia szarpane nakładające krwawienie.
	Uderzenie tarczą	Ogłusza cel.
	Objawienie	Strzał kulą boskiego światła z tarczy, tam gdzie trafi strażnik zostanie teleportowany do tego miejsca.
	Żelazna kurtyna	Tarcza się dematerializuje i tworzy kopułę boskiego światła z wzbogaconą czarną materią, wokół strażnika dla wielu osób. Odpycha przeciwników, którzy będą chcieli ją przekroczyć i odbija pociski (ale jako, że to kopuła – to one bardziej rykoszetują niż odbijają się perfekcyjnie). Nikt, nawet sojusznicy nie mogą wyjść z kopuły. Wszyscy przeciwnicy wewnątrz kopuły są unieruchomieni (macki czarnej materii chwytają nogi przeciwników z ziemi, aż po uda).

Cnoty

Cnota	Opis	Efekt
Cnota Honoru. Aurelius jako były oficer uważa, że honor to nadrzędna cecha każdego wojownika. Już dawno nie związany z żołnierką, ale nadal kieruje się etyką i ideałami Seraph.	„… za mało mi płacą, żeby tak ryzykować życie. Może matka miała rację z tą uczciwą pracą. - powiedział cicho bandzior, który ukrywał się w wielkim kuble na śmieci.” „…wszędzie leżały zwłoki, które scalały się z błotem. Gdy tylko dostrzegłem jednego z centaurzych dowódców, wydałem z siebie nadludzki krzyk, który łączył w sobie okropny ból jak i gniew...”	pasywnie: żołnierska aura powoduję, że pomniejsi bandyci czy pospolici rzezimieszkowie rzadko podejmują konfrontacji, a gdy ci zdecydują się na walkę to przy ataku mogą otrzymać przerażenie, szczególnie skuteczne na tych słabysze jednostki. aktywnie: potężny krzyk, usuwa ze wszystkich sojuszników negatywne efekty, wywołuje jednego przeciwnika do konfrontacji jeden na jednego, przeciwnik może atakować tylko strażnika, a ponadto strażnik otrzymuję zwiększoną szybkość, siłe ataku i egidę, która blokuję jeden atak przeciwnika.
Cnota Poświęcenia. Niektórzy tą cechę nazwą głupotą - jednak dla takiego fanatyka sprawiedliwości jakim jest Aurelius to głębokie uczucie obowiązku obrony bezbronnych. Ciężkie dzieciństwo mogło rzutować na tak wysoko rozwiniętą empatię.	„Każda blizna opowiada historię – mówią. Ja jednak wolę opowiadać o otwartych ranach przeciwnika.” „Nasz czas nie minął, on jeszcze nie nadszedł...”	pasywnie: medytacja, tworzy aurę regerenacyjną, która leczy czasowo pomniejsze obrażenia takie jak lekkie przecięcia czy nawet tę nieco większę, ale wymaga to więcej czasu. (umiejętność [nazwa] zmienia pasywne działanie medytacji na aurę tylko dla sojuszników, a strażnik już do końca dnia nie może zostać uzdrowiony.) aktywnie: krzyk, chroni sojusznika przed śmiertelnymi obrażeniami, lecz całość bólu przenosi na strażnika, ale bez obrażeń fizycznych (jednak te psychiczne mogą być druzgocące, powodujące ogłuszenie czy omdlenie)
Cnota Przeznaczenia. Monolit, rycerz i pegaz. Koszmary, marzenia i sny. Aurelius uważa, że jest niewolnikiem przeznaczenia.	„Co to znaczy prawdziwe? Jak możesz zdefiniować rzeczywistość? Jeśli mówisz o tym, co możesz poczuć, co możesz powąchać, spróbować lub zobaczyć, to rzeczywistość jest tylko elektrycznymi impulsami interpretowanymi przez twój mózg.„ „Miałeś kiedyś sen, który wydawał się prawdziwy? A gdybyś nie mógł się z niego obudzić to jak odróżniłbyś świat snu od realnego?”	pasywnie: medytacja, stabilizacja, która blokuje raz na walkę jeden efekt kontroli tłumu. aktywnie: krzyk, egida blokująca aż trzy ataki i strażnik otrzymuję: stabilizacje, szybkośc i furię. Strażnik staje w świętych płomieniach, które okrutnie ranią i palą wszystko w zasięgu pól metra od niego (oprócz strażnika), strażnik nie może używać żadnej broni białej i musi być nagi (inaczej spopieli cały swój sprzęt). Im dłużej ta cnota jest aktywna, tym zwiększa się natężenie bólu strażnika od płomieni (na początku zero). Dając mu co najwyżej parę minut zanim padnie z bólu, chyba, że odpowiednio wcześniej ją przerwie.

Ekwipunek

Bronie

Broń	Opis
Miecz dwuręczny z różanym rdzeniem.	Pozłacany masywny miecz to głowna broń Aureliusa. W środku rękojeści jest mistyczna róża, która została zerwana z ogrodu białego zamku w którym spędził dużo czasu wraz z tajemniczym rycerzem. Podczas ataku mieczem odpadają z niej iluzoryczne płatki róży.
Miecz i tarcza ciemnej materii (Monolit).	Podobno prawie niezniszczalne, Aurelius może przyzwać awaryjnie Monolit (pegaza), który zmaterializuje się na kilkanaście sekund, wraz z rynsztunkiem Ciemnej Materii. Miecz ciemnej materii. niezwykle ostry miecz, którego cięcie zostawia poszarpaną ranę niczym od tępego osztrza lub piły. Uszkadza tkanki w wielu miejscach, przez co jest bardzo okrutną i brutalną bronią. Tarcza ciemnej materii. średniej wielkosci tarcza, jeżeli jakiś pocisk ma trafić w kogoś poza obrysem tarczy to ona może „złapać” ten pocisk swoją macką, która wyłania się z ciemnej materii.
Monokl Rycerza Róży.	Przeźroczysty monokl magicznie trzymający się na oku nawet podczas dużych turbulencji. Ma czarną ramkę i ładny żołty sznureczek, podobno należał do kogoś bliskiego i Aurelius nosi jako pamiątkę.

Pegaz

Pegaz o imieniu Monolit. Mistyczna bestia, która aż ocieka magią i tajemniczością. Bohater wielu legend i opowieści.

Nie bierze udziału w walce bezpośrednio, ale chętnie użycza swojego grzbietu tym, których darzy zaufaniem. Aurelius nieraz korzystał z jego pomocy, przeprowadzając szybkie ataki z powietrza, pikując z nieba niczym błyskawica. Monolit szczególnie upodobał sobie zwiady oraz dalekie wyprawy – fascynuje go nieznane.

Jego wygląd wzbudza zachwyt i respekt – śnieżnobiała sierść kontrastuje z głęboką czernią grzywy, a biały, lekko skręcony róg połyskuje w świetle niczym kryształ. Noszone przez niego siodło zdobione jest złotymi akcentami, które delikatnie lśnią podczas lotu.

Monolit bowiem nie znosi ludzkiego wzroku nieznanych ludzi. Niewygodnie czuje się, gdy jest obserwowany. Dlatego niemal zawsze skrywa się w cieniu, w swoim magicznym miejscu lub wysoko w chmurach. Woli pozostać niewidoczny, cichy i niezauważalny. Tylko nieliczni mają szansę zobaczyć go z bliska.

Żywi się wszystkim, co emanuje nieokiełznaną magią (Unbound Magic). To sprawia, że jest niezwykle wymagającym towarzyszem – potrzebuje stałej uwagi i opieki. Nawet niewielki niedobór magicznej energii może sprawić, że stanie się niespokojny lub zniknie na długi czas.

Aurelius niechętnie mówi o historii ich spotkania – wspomina jedynie, że spotkał go, będąc uwięzionym gdzieś w mgłach. Od tamtej pory Monolit towarzyszy mu z własnej woli.

Można go przywołać tylko w jeden sposób – przez trzykrotne klaśnięcie w dłonie. Wtedy, w delikatnym błysku magicznej energii, pojawia się w pobliżu Aureliusa – gotów do lotu lub pomocy.

Ciekawostki

                       już wkrótce