Gwiezdna Wędrowczyni

Imie	Gwiezdna Wędrowczyni
Płeć / Rasa	Nieznane / Nieznana
Wiek	Nieznany
Zapach	Mieszany
Miejsce zamieszkania	Gdzieś miedzy mgłami
Motyw muzyczny	AURORA - Starvation
Głos	Aurora
Typ osobowiści

Opis ogólny

Prawdziwa forma Wędrowczyni

Legenda Gwiezdnej Wędrowczyni
Dawno temu pośród Mgławic istniała istota zwana Gwiezdną Wędrowczynią – istota z innej rzeczywistości, która nie miała ciała, lecz światło i wspomnienia. Przemierzała światy i zapisywała ich historie, by żadna nie zginęła.

W czasie jednej z jej wędrówek napotkała czarodzieja z Elony – obsesyjnego uczonego fraktali, który zakochał się w niej bez wzajemności. Gdy zrozumiał, że jej serce jest wolne i niezależne, stworzył Lustrzany Zamek – fraktalny labirynt odbić – i zwabił ją tam pod pretekstem pokazania jej nowego świata. Gdy weszła, zamknął ją i sam popełnił rytuał rozdarcia – zostając w fraktalu jako wieczny cień, pilnujący jej uwięzienia.

Od tamtej pory świat zapominał o Gwiezdnej Wędrowczyni… aż teraz, gdy na niebie pojawiły się Lustrzane Gwiazdy – znak, że historia znów domaga się zakończenia...

Gwiezdna Wędrowczyni to istota, która niespodziewanie stanęła na drodze kilku osób, a ich losy splotły się ze sobą na pewien czas. Zdolna do przemierzania mgieł i podróży przez czas, pełni rolę kronikarki – zapisuje historię światów, które mijają w cyklu istnienia i zapomnienia. Jest cichą obserwatorką, a jej moc, choć ogromna, pozostaje niezrozumiała dla zwykłych śmiertelników. Nie może używać jej dla własnych celów – każda ingerencja w cudzy los może pociągać za sobą poważne konsekwencje.

Wiele aspektów życia śmiertelników pozostaje dla niej niepojętych. Emocje są dla niej odległe – jakby znajdowała się ponad nimi lub odczuwała je w sposób całkowicie odmienny.

W swojej prawdziwej, niecielesnej formie przypomina roziskrzony kształt, pulsujący światłem jak oddech odległej gwiazdy. Jej włosy, długie jak Droga Mleczna, pełne gwiezdnych iskier, powiewają na wietrze, którego nie ma. Suknia utkana z mgieł lśni niczym tkanina utkane z nici czasu, przeznaczenia i galaktycznych wspomnień – błyszczy w sposób, który trudno sobie nawet wyobrazić.

Jej obecność wydaje się niefizyczna – czysto magiczna, jakby ciało było jedynie cieniem czegoś większego. Gdy przemawia, jej głos rozbrzmiewa bezgłośnie w umyśle słuchacza, składając się z tysięcy szeptów różnych istot. W tej postaci trudno ją w ogóle dostrzec – oczy śmiertelnych nie są stworzone, by uchwycić obecność tak potężnej, mistycznej istoty. Wyjątek stanowią ci, którzy ocalili ją z fraktalowego więzienia.

Aby łatwiej dostosować się do świata, z którym obecnie splotły się jej losy, Gwiezdna Wędrowczyni przybiera postać niebieskiej sylvari. Jej jasne, splecione na bok „włosy” przypominają gałązki, a ciało wydaje się być utkane z żywej galaktyki – przez jej skórę zdają się przepływać gwiazdy. Gdy się porusza, zostawia za sobą lekką poświatę, a każdy jej ruch rozsypuje drobne iskierki, jakby była pokryta gwiezdnym pyłem.

Ubrana jest w białe szaty ze srebrzystoniebieskimi, metalowymi elementami. Za plecami lśni aureola i skrzydła uformowane z konstelacji oraz zorzy polarnej. Jej oczy są jaskrawo błękitne, a wokół nich widać białe płatki ozdobione mieniącymi się drobinkami. Cała jej postać emanuje iskrzącym blaskiem, trudnym do zignorowania.

Towarzyszy jej także charakterystyczny, unikalny zapach – mieszanka ozonowo-kryształowej świeżości, przełamana słodką, lekko lepką wonią maciejek. Ten zapach staje się szczególnie wyczuwalny wieczorem.

W tej cielesnej formie może być widziana przez wszystkich – bez względu na to, czy uczestniczyli w wydarzeniach fraktalowych, czy nie.

Kroniki

Akt I: Zamek Ciszy

soon

caption